Bana "Ben" Lazım

          

          Bana biraz "ben" lazım. Kırmamak için kırılırken paramparça oluverdim bütünüyle. Söyleyemediklerimi yutmaktan midem kaldırmaz oldu artık çoğu şeyi. İnsanca, insan kalabilmek için kendimden geçtim. Artık hiç birşey eskisi gibi olamıyor. Mesela gökyüzü artık eskisi gibi sonsuz değil. Doğa birşeyler anlatamıyor. Biraz hayatımda zamandan, bayağı da kendimden eksiltmişim farkında bile olmadan.

         Bana "ben" den başka birşeye gerek yok. İnsanları tanıdıkça kendimi kaybetmişim yaşam telaşı içinde. Gülümsemelerim bile terketmiş beni. Nereye dönsem yönümü kaybediyorum. Bir koca boşluk var nazarımda. Manasız bakışlar, saplantılı hayatlar, anlamsızlaşmış insanlık algısı içinde bana kesinlikle "ben" lazım. Benzemeliyim düzenin düzensiz varlıklarına. Sıyrılmalıyım bu kısır döngüden. Minnet etmeden, boyun eğmeden gücün kopuzunu tepemde tutan tüm tutsak ellere asilce, onurluca yaşamalıyım.

          "Ben" boğulmamalı çarpıklaşmış insan algısında. Hiç kimsenin, hiç bir düzenin "Kimsesi" olmamalı. Öyle durmalı ki, bakınca yıkılmaz kaleler, karlı dağ zirveleri gibi yüce ve dimdik kalabilmeli tüm bu düzen insanının, varlığının doğasına inat. Bana bir "Ben" lazım eyvallahı olmadan  hür, tüm çelişkili yaşantılara timsal.

Düşünceni Paylaş